Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Καθρεφτίσματα


Κοίταξε τον εαυτό της κατάματα. Ο καθρέφτης ήταν λεκιασμένος και ένα χέρι σκόνης είχε περάσει πάνω του με τον καιρό, άτσαλα. Μπορούσες όμως να δεις μέσα του και σίγουρα μπορούσες να αναγνωρίσεις τα γεμάτα απορία μάτια της. Είχε μπερδευτεί σε αυτό το μονοπάτι με δική της ευθύνη και δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω. Ή μπορούσε μα ο γυρισμός ήταν ο δυσκολότερος δρόμος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου