Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

ΟΛΟΝΥΧΤΙΑ - Νικ. Βρεττάκος

Δε με κατάλαβες' όλη τη νύχτα
ήμουνα πλάι σου, προσπαθούσα να κλείσω
τα παράθυρα, πάλευα - όλη νύχτα.
Ο αγέρας επέμενε.
Άπλωσα τότε
τις παλάμες μου πάνω σου σαν
δύο φύλλα ουρανού, και σε σκέπασα.
Έπειτα βγήκα στον εξώστη και κοίταζα

Δίχως χέρια τον κόσμο.



(Γιατι ειναι αργα και μας ακουμπησε το σκοταδι)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου